Emile

Emile Daalmeijer

Vanaf 1999 werk ik voor mensen met een verstandelijk beperking. Mijn carrière in de zorg is begonnen bij de Cruqiuishoeve in de Cruqiuis. 2 jaar later ben ik overgestapt naar Abrona in Huis ter Heide. Toen ik voor Abrona ben gaan werken, kwam ik voor het eerst in contact met moeilijk gedrag ofwel met agressie. Mijn eerste ervaring met agressie was op een groep waar ik 18 cliënten begeleidde. In die tijd was Abrona bezig met het implementeren van professioneel omgaan met agressie. In mijn team had nog niemand een training gekregen en wij deden datgene waarvan wij dachten dat het goed was. Op mijn tweede dag moest er een cliënt afgezonderd worden. Hij werd letterlijk bij kop en kont opgepakt. Iemand bij de linker arm, iemand bij de rechter arm, iemand bij de broeksriem, een ander bij zijn rechter been en ik had zijn linker been vast. De cliënt schopte en sloeg, met alle gevolgen van dien. Gelukkig is er niemand geblesseerd geraakt. Maar vanaf dat moment dacht ik “dat moet anders kunnen”. Kort daarna kregen wij onze eerste trainingen ‘omgaan met agressie’. Al snel bleek dat als je op de juiste manier wilt ingrijpen en afzonderen, je goed moet weten hoe de verschillende technieken werken. Een vijfdaagse training is leuk en goed, maar juist het oefenen na de training is belangrijk, wanneer je blessures wilt voorkomen. Ik ben daarom om de week met mijn team gaan oefenen. Dit wierp zo zijn vruchten af. Binnen Abrona werd gezocht naar trainers om medewerkers bij te brengen hoe ze om dienen te gaan met agressie. Vanaf dat moment ben ik trainer geworden in ‘professioneel omgaan met agressie’. Dat doe ik nu al acht jaar. Voor die tijd werd heel anders gedacht over hoe je om moest gaan met agressie. Er werd beheersmatig gewerkt waardoor er veel conflicten ontstonden, naast discussies binnen teams. Vijf jaar heb ik in dit team gewerkt en heb ik veel verschillende situaties mee gemaakt. Zo ben ik zelf een keer gewurgd door een cliënt, hebben wij een cliënt uit onmacht over de grond gesleept om haar op haar kamer te krijgen. Heb ik collega’s zien verstijven uit angst en heb ik de meest gruwelijke beelden van automutilatie gezien. Gelukkig heb ik ook heel veel goede, leuke en lachwekkende ervaringen. Al deze ervaringen hebben mij een duidelijk beeld gegeven over mijn visie ten opzichte van de zorg, maar ook over mezelf. Mijn visie is duidelijk: ik wil vanuit mijn ervaringen, mijn visie en mijn expertise een bijdrage leveren om de cliënten en medewerkers in de zorg te helpen.  Menno

Menno Luitwieler

Ik zal mezelf even voorstellen. Ik ben in 1994 begonnen met de A-inservice opleiding tot verpleegkundige in het Hofpoortziekenhuis in Woerden. Daarna heb ik gewerkt in het Rijnlandziekenhuis in Leiderdorp. Tot die tijd had ik weinig gehoord over mensen met een verstandelijke beperking. In 1999 ben ik gaan werken op Eemeroord, later werd dit Sherpa. In die tijd kwam ik voor het eerst in aanraking met agressie. Door een cliënt van hoge leeftijd werd ik, voor mij onverwacht, hard geschopt. Ik merkte dat dit best veel met mij deed en realiseerde mij dat ik waarschijnlijk een bepaalde opbouw in spanning moest hebben gemist, dan wel dat er iets in mijn manier van begeleiden was dat hem zover bracht. Ik ben mij steeds meer gaan verdiepen in het onderwerp agressie en moeilijk gedrag en heb ik op meerdere SGEVG en SGLVG locaties gewerkt. Eigenlijk maakte ik weinig escalaties mee. Ik kon altijd goed met ‘moeilijke’ cliënten overweg. Steeds meer ben ik mij bewust geworden van het feit dat de wijze waarop je met mensen omgaat, je eigen attitude, bewust zijn van eigen waarden & normen, het vertrouwen van de cliënt in jou en andersom en bewust zijn van eigen emotie een zeer belangrijke rol spelen in het voorkomen van agressie en het omgaan met moeilijk gedrag. Ook zie ik vaak dat een begeleider zijn cliënten eigenlijk niet goed kent. Hierdoor vraagt ze soms te veel van hen of richten ze zich te weinig op de talenten. Wordt er wel echt naar de cliënt geluisterd? Leggen we de nadruk niet teveel op het probleemgedrag van een cliënt in plaats van te kijken naar eigenschappen waar talenten en kansen liggen? Door deze ervaringen ben ik zeer goed in staat anderen te trainen en bewust te maken van een professionele wijze om met moeilijk gedrag om te gaan. Tijdens de trainingen ben ik geduldig en kan door goed te observeren snel zien waar deelnemers extra ondersteuning nodig hebben. Ik ben in staat de sterke kanten van deelnemers te bekrachtigen en, daar waar extra aandacht gewenst is, mensen vertrouwen geven. Ik ben van mening dat een positieve sfeer bepalend is voor het rendement dat je uit de training haalt. Humor en de energie hoog houden zijn essentieel.

 

Meer informatie aanvragen contact